navigatie overslaan
Alle plaatsen > Information & Process > Blog > 2018 > februari > 07

Naar ik heb begrepen van de deskundigen Peter R. de Vries en rechtbankjournaliste Saskia Belleman van de Telegraaf ging er bij het Passageproces (waar inmiddels de verdachten zijn veroordeeld) een pleitnota van het OM van meer dan 2250 pagina’s vooraf. Het voorlezen alleen al duurde zo’n 8 uur. Al die pagina’s. Dat zijn bijna alle boeken van Harry Potter bij elkaar. Maar die snapte ik tenminste nog. Hier kan toch helemaal niemand iets mee? Denkt u nu echt dat aan het eind van het verhaal werkelijk nog één persoon wakker is (afgezien van de verdachten)?

 

Dat is toch niet meer van deze tijd? Wie verzint zoiets? Kan dat nou niet anders? Die honderden ordners (jawel, ze durven het nog hardop te zeggen ook) die vol zitten met informatie over een 10 jaar durend proces zijn toch volslagen onbenaderbaar als het gaat om overzicht? Hoe ga je daar iets in vinden over een specifiek onderdeeltje uit het proces? Waarom worden ze eigenlijk nog geprint? Ook al is het opgedeeld in separate dossiers, zoals Saskia Belleman aangaf, er is gewoon niet doorheen te komen. Hoezo toegankelijkheid van informatie? Om nog maar te zwijgen van de mogelijkheid dat straks iemand met die stapel dossiers achterop zijn fiets (of voor in zijn bakfiets) door Amsterdam gaat...

 

Daar is nog wel wat winst te boeken denk ik zo.

Meer dan in het omzetten van de Gemeentelijke Basisadministratie...

Daar gaan ze nooit meer wat mee verdienen ben ik bang.